To doświadczenie z gatunku tych, które zostają w głowie na długo. Klimat warsztatów? Absolutnie wyjątkowy. Każdy detal jest przemyślany z redakcyjną precyzją – od stylizacji po energię miejsca. Estetyka mocno osadzona w trendach, ale nie w oczywisty sposób. To nie jest odtwarzanie Pinteresta. To jest świadome budowanie historii obrazem. Modele i pary – zawsze otwarci, zaangażowani, gotowi iść w wizję fotografa. Oczywiście, jak to przy tak intensywnym programie bywa, chciałoby się więcej czasu na pracę jeden na jeden. Ale to właśnie ta dynamika sprawia, że pracuje się instynktownie, odważnie, bez nadmiernego analizowania. Czas płynie szybko, jak zawsze w dobrym towarzystwie. Za każdym razem mam autentyczne „podjaranie”, kiedy myślę o tych dniach. To twórczy ferment. Dlatego przed przyjazdem warto jasno określić, co chce się stworzyć. Przestrzeń jest, ale trzeba ją wykorzystać świadomie. Organizacyjnie? Bardzo dobry poziom. Wszystko przemyślane, estetycznie spójne. Dla mnie ten czas był czymś więcej niż warsztatem. To była możliwość wejścia w klimat, w którym na co dzień nie pracowałem – bardziej edytorialowy, odważniejszy, modowy. A to bezpośrednio przełożyło się na rozwój mojej marki fotograficznej i pokazanie jej w nowym, świeżym świetle. WCD to nie tylko sesja stylizowana. To doświadczenie. A te jak wiemy budują markę fotografa.